Aydın Hoşgör, yine belgesel kıvamında…
Müthiş bir dergi yapmış. Kutlarım…
Dopdolu bir dergi olmuş.
Tarihe de ışık tutmuş…
Spor camiamızın çeşitli kesimleri…
Katılım göstermiş.
İlk bana sorar “Yazar mısın” diye…
Benden bir şey çıkmadı. Maalesef…
1990-2000 arası öyle çok iş yaptım ki?..
Emin olun, beynimi ahtapot gibi çırpıp…
Saatlerce kayalara vurmam lâzımdı.
Neyse… Gelelim ana fikire.
TTOK’dan Tosfed’e geçiş spora iyi gelmiş.
Yazılanlardan anlaşılan bu.
Taze ekip, işe saldırmış…
Vizyon koymuş.
Hatta tam önümde oldu.
Bakanların arkasında oturuyordum.
Mümtaz Başkan koşup geldi…
Yere diz çöktü. Derdini anlattı ve ok alıp gitti.
Yâni, o derece işine düşkündü.
İsok’da her Salı giderdim. Fakaat…
Bağlı olduğum medya grubu mualif kanattaydı.
Benim bu tarzımdan hoşnut değillerdi.
Sonunda uzaklaştırdılar da.
Mümtaz Beyi, Ann Hanımı, Jason’u hala severim.
Dergideki konuklar da benle aynı görüşteler…
Aşağı yukarı hepsi…
Tahincioğlu devrini başarılı buluyor.
Zaten yolsuzluktan mahkemeye de verdiler…
Defterler didik didik iki kere kontrolden geçti.
Bir maddi kusur bulunamadı.
Çok daha sonra, kravatlı birisi…
Bu çekememezliğin nedenini kısaca açıkladı.
Nedeni utanç verici… Yazamam ve yazmıyorum da.
Hizmet eden, cebinden harcayan birine böyle şey mi denir?
Yazık şu geri zihniyetlere…
Neyse işte, durum böyle.
Benim de Başkan’a kusurum oldu. Affeder artık.
Galiba 1984 falandı…
Bir cumartesi günü, ailece Nişantaşı’nda taksi bekliyorlardı.
Ben de hararete kalkmış, boş aracımla…
Önlerinden öküz gibi geçtim.
‘Bunlar kartingci’ dedim. Rakip gördüm zahir…
Benim yaptığım, benim ağırıma gitti sonra…
Ben böyle şey yapmam normalde ya.
Özür dilerim…
Yuh olsun bana.
